Mons scissus est, et descendit materia prima:
nubes cineris, nigredo terrae ardentis;
undae fremuerunt, solutio omnium formarum;
venti saevierunt, spiritus mercurii omnia spargens.

Urbs concussa est, muri ruerunt et turres corruerunt;
sed ego ferrum arripui, septum rigidum,
axem fixum operis.
Immobilis steti, dum chaos irruit.

Arsit ignis, aquae tumultuaverunt,
sed corpus firmum non abreptum est.
Tunc probatio revelavit:
figurae pereunt,
sed polus immobilis manet.
Et in ruinis iterum incipit opus magnum.

Ὄρος ἐρράγη, καὶ κατέβαινεν ἡ πρῶτη ὕλη·
νεφέλαι σποδοῦ, μέλαινα γῆ πυρουμένη·
ὕδατα ἠχόουν, λύσις μορφῶν ἀπαξαπλῶν·
πνεύματα ἔπνεον, τὸ πνεῦμα τοῦ Ἑρμαίου πανταχοῦ διασπείρον.

ἡ πόλις ἐσαλεύθη, τεῖχη ἔπεσον, πύργοι κατελύθησαν·
ἐγὼ δὲ σιδήρεον ἔρκος ἔσχον,
ἄτρακτον ἀκίνητον τοῦ ἔργου.
ἄκινητος ἔστην, ὅτε τὸ χάος ἐπέπληττεν.

ἐκαίετο πῦρ, ὕδατα ἐκύκλου,
ἀλλ’ οὐκ ἐξέσπασεν τὸ σῶμα τὸ βέβαιον.
καὶ ἡ δοκιμασία ἔδειξε·
μορφαὶ ἀπόλλυνται,
ὁ δὲ πόλος ἀκίνητος μένει·
ἐν ταῖς ἐρείπιοις ἄρχεται τὸ μέγα ἔργον.

Nota Symbolica

Nigredo (cinis, σποδός): prima phase, mortificatio, destructio formarum.

Solutio (undae dissolventes): elementa solvunt, sed etiam praeparant novum vinculum.

Spiritus (venti): Mercurius volatilus, anima mundi quae turbat et purgat.

Ferrum / σίδηρος: fixum, Saturni pondus, robur corporis quod sustinet.

Stasis: ἄτρακτος, axis mundi, centrum immobile circa quod volvuntur elementa.

Hymnus Tempestatis et Ferri Saepis

Ave, tempestas, ignis et aqua et spiritus saevus;
ave, cinis ater, mater noctis ineffabilis;
ave, fluctus solvens, formas et vincula rumpens.

De monte descendisti,
quasi lex deorum,
quasi manus Solis et Lunae.

Urbs concussa est; murus cecidit, turres collapsae sunt;
sed vir stat, ferrum tenens,
axem mundi, cardinem immobilem.

Nec ignis eum combussit,
nec aqua abstulit,
nec ventus excussit;
manet inconcussus in medio procellae.

O Ferrum, ara Magni Operis;
o Sacra Quies, axis immotus;
in te chaos retinetur,
in te opus renascitur.

Ave, Daemon Purificator,
dissipator formarum, arbiter urbis;
ave, via in morte,
ave, principium in ruinis.

Ὕμνος τῆς Καταιγίδος καὶ τοῦ Σιδηροῦ Ἐρκους

Χαῖρε, καταιγί, πῦρ καὶ ὕδωρ καὶ πνεῦμα ἄγριον·
χαῖρε, σποδὲ μέλαινα, μήτηρ τῆς νυκτὸς ἄφατος·
χαῖρε, κλύδων ἀλύσιος, λύων μορφὰς καὶ δεσμά.

Ἀπὸ τοῦ ὄρους κατέβης,
ὡς νόμος θεῶν,
ὡς χεὶρ Σελήνης καὶ Ἡλίου.

Πόλις ἔθραυσται· τεῖχος ἔπεσεν· πύργοι ἐσβέσθησαν·
ἀνὴρ δὲ ἕστηκε, τὸν σίδηρον ἔχων,
ἄξονα τοῦ κόσμου, σταθμὸν ἀκίνητον.

Μήτε πῦρ αὐτὸν κατέκαυσεν,
μήτε ὕδωρ ἐξέπλυνε,
μήτε πνεῦμα ἀπέσεισε·
μένει ἄτρεπτος ἐν μέσῳ τῆς θύελλης.

Ὦ σύ, Σίδηρε, βωμὲ τοῦ ἔργου μεγάλου·
ὦ Σιγὴ ἁγία, ἄτρακτε ἀμετάπτωτε·
ἐν σοὶ τὸ χάος κρατεῖται,
ἐν σοὶ τὸ ἔργον ἀνατέλλει.

Χαῖρε, Καθαρτικὲ Δαίμων,
ὁλκὰ τῶν μορφῶν, κριτὴς τῆς πόλεως·
χαῖρε, ἡ ὁδὸς ἐν τῷ θανάτῳ,
χαῖρε, ἀρχὴ ἐν ταῖς ἐρείπιοις.